Ωμοφαγία σημαίνει να τρώμε ωμές ζωντανές τροφές που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία. ΩμοMονοφαγία (ή Ωμο-Μονοφαγία) σημαίνει να τρώμε σε κάθε γεύμα ένα είδος τροφής.


Σαλάτα ανάμικτη φρέσκια ''Τούρμπο''

Μην μαγειρεύεται την τροφή σας με την φωτιά του θανάτου, που είναι η φωτιά που σας κατακαίει θερμότερη από το αίμα σας. Μαγειρέψτε μόνο με την φωτιά της ζωής.
Ευαγγέλιο της Ειρήνης των Εσσαίων

Ας μας προστατέψει ο Θεός από την αμάθεια, την έλλειψή εμπειρίας και το κυνήγι των γιατρών
Ιπποκράτης

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Ζωντανή Διατροφή - ωμοδίαιτα

Ο βασικός και μοναδικός σκοπός της τροφής είναι η αντικατάσταση, σε καθημερινή βάση, της φθοράς των κατεστραμμένων κυττάρων και ιστών. Αυτή η φθορά είναι αναπόφευκτη και εξυπηρετεί ένα βασικό συμπαντικό νόμο. Το νόμο της αποκατάστασης της ύλης. Δισεκατομμύρια κύτταρα πεθαίνουν, καθημερινά, λόγω των μεταβολικών διεργασιών και εξαιτίας της παραγόμενης κίνησης. Για να διατηρείσαι υγιής, οφείλεις να συμβάλλεις στην αντικατάσταση των φθαρμένων – κατεστραμμένων κυττάρων, με νέα, ακμαία, εύρωστα, υγιή κύτταρα.
Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτούνται καθαρός αέρας, θετικές σκέψεις, ζωντανή διατροφή και πολλά υγρά.
Εσύ, όμως, αντί αυτού τι κάνεις; Γεμίζεις το στομάχι σου με ένα σωρό σκουπίδια που τα αποκαλείς τρόφιμα και, επειδή το σώμα σου είναι τόσο ελαστικό στην ανοχή, αλλά και στην προσαρμογή, πιστεύεις ότι είσαι άτρωτος και ότι η ασθένεια δε θα σου συμβεί. Τρως και πίνεις χωρίς στοιχειώδη λογική και συνείδηση, συμβάλλοντας στην αναπόφευκτη κατάρρευση της σωματικής και της ψυχικής σου υγείας.
Θα πρέπει, όμως, να γνωρίζεις το εξής: το σώμα σου είναι το όχημα του μυαλού και το μυαλό είναι το όχημα της διάνοιας. Η διάνοια είναι το μέρος του μυαλού που ευθύνεται για την παρατήρηση και την κρίση.
Εάν επιτρέψεις στο σώμα σου να καταρρεύσει, τότε η διάνοια σου μην περιμένεις να λειτουργεί και να εκφράζεται θετικά. Και θα πρέπει, επίσης, να γνωρίζεις ότι η διανοητική και πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την αγνότητα και την καθαρότητα του φυσικού σώματος. Ένας λαμπρός νους, μια κορυφαία πνευματική μορφή, ένας υπεράνθρωπος δεν μπορούν να εκδηλωθούν μέσα σε ένα άρρωστο, βαρύ και νωχελικό – παραμελημένο ανθρώπινο σώμα.
Όταν αρρωστήσεις, τρέχεις στους γιατρούς, οι οποίοι φροντίζουν να σε πείσουν ότι η ασθένεια και τα συμπτώματα σου οφείλονται σε διάφορα μικρόβια, ιούς, βακτήρια. Σε καθησυχάζουν και, κατόπιν, σε «υπνωτίζουν» με διάφορες φαρμακευτικές συνταγές. Και εσύ συνεχίζεις αμέριμνα τον ίδιο τρόπο ζωής και διατροφής. Και μετά από καιρό, ξαναρρωσταίνεις. Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.
Μάθε όμως το εξής: η ασθένεια σου δε συμβαίνει τυχαία. Και πάψε να κατηγορείς κληρονομικότητα, ιούς, βακτήρια, μικρόβια και μύκητες. Όλοι αυτοί οι μικροοργανισμοί υπάρχουν παντού γύρω μας. Μας συντροφεύουν συνέχεια και η επαφή μαζί τους είναι γεγονός αναπόφευκτο. Οι ιοί, τα βακτήρια και τα μικρόβια είναι οι μικροί μας φίλοι. Η λειτουργία τους και η αποστολή τους είναι να ανακαλύψουν και, κατόπιν, αφού εξολοθρεύσουν, να απομακρύνουν όλα τα «σκουπίδια - μπάζα» του οργανισμού μέσω των απεκκριτικών οργάνων.
Απεναντίας, η δική μας στάση θα πρέπει να είναι η ανάλογη, για να βοηθήσουμε το σώμα να αποβάλλει το γρηγορότερο τα άχρηστα – κατεστραμμένα υλικά.
Εξαιτίας, όμως, του σημερινού τρόπου ζωής και, κυρίως, εξαιτίας της λήψης πολλής μαγειρεμένης και επεξεργασμένης τροφής, το σώμα φορτώνεται σε καθημερινή βάση με ένα σωρό σκουπίδια – μπάζα, τα οποία συσσωρεύονται με τέτοιο γρήγορο ρυθμό, που καθίσταται πλέον αδύνατο να εντοπιστούν και να απομακρυνθούν από τους μικρούς μας φίλους (ιούς, βακτήρια, μικρόβια).
Έτσι, οι φίλοι μας αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται εντός μας, δημιουργώντας ολόκληρες αποικίες και αρχίζουν να ζουν παρασιτικά τρεφόμενα με την τροφή, αλλά και με τη σάρκα μας. Πεθαίνουμε, καθημερινά, λίγο – λίγο και, απλώς, δεν το συνειδητοποιούμε άμεσα.

Πώς, όμως, εισάγουμε εντός μας αυτούς τους μικροοργανισμούς; Με δύο τρόπους. Πρώτον, με την κατανάλωση της τροφής μας. Η επεξεργασία και η μετατροπή της με τη θέρμανση από οργανική σε ανόργανη ύλη καθιστά το σώμα ανήμπορο να την αναγνωρίσει και να την αφομοιώσει ως κυτταρική θρέψη. Έτσι, παράλληλα με την ελαττωματική λειτουργία των απεκκριτικών οργάνων (δέρμα, συκώτι, νεφρά, παχύ έντερο, πνεύμονες), συσσωρεύεται εντός μας δημιουργώντας στην κυριολεξία έναν απέραντο σκουπιδότοπο.

Δεύτερον, μέσω της καθημερινής αποβολής κατεστραμμένων κυττάρων και ιστών. Αυτά τα κύτταρα, αφού επιτέλεσαν το σκοπό τους πρέπει να αποβληθούν το συντομότερο δυνατόν μέσω των απεκκριτικών οργάνων. Δυστυχώς, όμως, όπως προανέφερα, δε συμβαίνει και, έτσι, η συσσώρευση τοξινών επιβαρύνει τον, ήδη, υπάρχοντα σκουπιδότοπο.
Για να σου κάνω, όμως, πιο κατανοητή την κατάσταση – αιτία της φθοράς, αλλά και για να σε βοηθήσω μια και για πάντα να καταλάβεις πόσο σημαντική και συνειδητή πρέπει να είναι η επιλογή της καθημερινής σου τροφής, σου δίνω το ακόλουθο παράδειγμα.
Ας υποθέσουμε ότι η σημερινή σου ηλικία είναι 40 χρόνια. Επειδή από μικρός μεγάλωσες με τη συνήθεια των τριών γευμάτων την ημέρα, κατανάλωσες χίλια (1000) περίπου γεύματα το χρόνο. Σαράντα χρόνια σημαίνει σαράντα χιλιάδες (40.000) περίπου γεύματα.

Σκέψου για λίγο. Συνειδητοποίησε το γεγονός. 40.000 γεύματα. Και, τώρα, αναρωτήσου. Πόσα από αυτά τα γεύματα ήταν επιλεγμένη υγιεινή τροφή; Πόσα από αυτά τα γεύματα ήταν αμαγείρευτη, ανεπεξέργαστη, ζωντανή τροφή; Πόσα από αυτά τα γεύματα ήταν φρούτα και λαχανικά; Εγώ θα σου πω. Η πλειοψηφία, εάν όχι όλα τα γεύματα σου, αποτελούνταν από νεκρά, βιομηχανοποιημένα, ραφιναρισμένα, κονσερβοποιημένα, επεξεργασμένα θερμικά, μεταποιημένα, κατεψυγμένα, γεμάτα χρωστικές ουσίες, συντηρητικά, αρώματα, χρώματα, καρκινογόνα πρόσθετα, ενίοτε και μεταλλαγμένα (εν αγνοία σου η σοκολάτα).
Είναι αδύνατον να θρέψεις, να αποτοξινώσεις και να αναγεννήσεις, εξαρχής, το σώμα σου με αυτή την ανόργανη και νεκρή τροφή.

Αντιλαμβάνεσαι, φαντάζομαι, την ανεκτικότητα του σώματος σου σε μια τόσο μεγάλη και συνεχόμενη επιβάρυνση. Αλλά μέχρι πότε; Και με ποιο κόστος;
Γνωρίζεις, επίσης, φαντάζομαι, τον ευεργετικό ρόλο των ινών. Οι ίνες υπάρχουν μόνο στις φυτικές τροφές. Υπάρχουν στα φρούτα, στα λαχανικά, στα όσπρια, στα δημητριακά και στους ξηρούς καρπούς. Όλα τα ζωικά προϊόντα δεν περιέχουν καθόλου ίνες.

Ο ρόλος των ινών είναι να αυξήσει την περισταλτική κίνηση του εντέρου, βοηθώντας, έτσι, σε μια πιο γρήγορη, αποτελεσματική και πάνω απ' όλα ανώδυνη αποβολή των άχρηστων ουσιών – τοξινών. Για να συμβεί, όμως, η διαδικασία αυτή θα πρέπει οι ίνες να προέρχονται από ωμά – αμαγείρευτα φρούτα, λαχανικά, φύτρα και ξηρούς καρπούς. Έτσι, μετά από την αφομοίωση των όσων θρεπτικών συστατικών περιέχουν οι ίνες στην κυτταρική μεμβράνη τους, το σκληρό περίβλημα τους έλκει ως μαγνήτης απ' όλα τα μέρη του σώματος μέσα στο έντερο όλα εκείνα τα κατεστραμμένα – νεκρά κύτταρα και ιστούς που θα πρέπει να αποβληθούν το συντομότερο δυνατόν.

Όταν, απεναντίας, η τροφή που καταναλώνεις είναι μαγειρεμένη, οι ίνες των τροφών μετατρέπονται με τη φωτιά σε ανόργανη ύλη, χωρίς ίχνος ζωής στο εσωτερικό τους. Έτσι, αυτές οι ίνες δεν έχουν παρά να απελευθερώσουν ελάχιστες έως καθόλου ζωτικές βιταμίνες, μέταλλα, ένζυμα και αμινοξέα. Οι ίνες αυτές, επίσης, είναι τόσο σκληρές που, σαν «πατσαβούρα», απλώς δίνουν κίνηση στο έντερο, αλλά χωρίς τη δυνατότητα της πλήρους κάθαρσης του οργανισμού. Και επειδή ζωή και θάνατος δεν μπορούν να συνυπάρχουν ταυτόχρονα, οι φυτικές ίνες χωρίς μαγνητισμό κατεστραμμένες και τροποποιημένες από τη φωτιά, είναι αδύνατο να έλξουν και να αποβάλλουν πλήρως τα κατεστραμμένα κύτταρα και τους ιστούς του σώματος. Τελικό αποτέλεσμα; Η παραμονή εντός του σώματος της τοξικής αυτής ύλης με συνέπεια τη δηλητηρίαση και την αρρώστια.

Δεν είναι καθόλου τυχαία, λοιπόν, τα συμπτώματα, οι ενοχλήσεις, οι αδιαθεσίες που εμφανίζονται «ξαφνικά» μετά τα 40 χρόνια. Και σε αυτή την ηλικία, αρχίζεις και παίρνεις την κάτω βόλτα. Συσσωρεύεις λίπος, τα μαλλιά σου γκριζάρουν ή πέφτουν, αποκτάς ρυτίδες, η κυτταρίτιδα γίνεται αντιληπτή, χάνεις την ενέργεια και τη ζωτικότητα σου, χάνεις τον ενθουσιασμό για δράση και ζωή, το σώμα σου αρχίζει και σε εγκαταλείπει και εσύ δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις.

Έτσι, χωρίς να διαθέτεις την απαραίτητη γνώση της υγείας, σκάβεις, καθημερινά, το λάκκο με το πιρούνι σου, αυτοκτονώντας ασυνείδητα. Και αρρωσταίνεις και πεθαίνεις στο άνθος της ωριμότητας σου, όταν πια έχεις συνειδητοποιήσει τι είναι αυτό που σου αρέσει να κάνεις και το τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου.

Τώρα, όμως, γνωρίζεις και δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Δικαιούσαι ένα σώμα γεμάτο ενέργεια και ζωντάνια, δικαιούσαι ένα σώμα χωρίς πόνους, ενοχλήσεις, αρρώστιες. Είναι στο χέρι σου να αλλάξεις, από σήμερα κιόλας, τις διατροφικές σου συνήθειες. Η πρόληψη αξίζει περισσότερο από τη θεραπεία και είναι λιγότερο επώδυνη.
Για να έχεις μόνιμη υγεία και για να απολαμβάνεις μόνιμη νεότητα, κράτα το σώμα σου καθαρό και αγνό.
Για να παραμείνεις υγιής, θα πρέπει να αγωνίζεσαι καθημερινά και για το υπόλοιπο της ζωής σου. Δε νομίζεις ότι το αξίζεις;
Σπάρτακος
Περισσότερα ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: