Ωμοφαγία σημαίνει να τρώμε ωμές ζωντανές τροφές που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία. ΩμοMονοφαγία (ή Ωμο-Μονοφαγία) σημαίνει να τρώμε σε κάθε γεύμα ένα είδος τροφής.


Σαλάτα ανάμικτη φρέσκια ''Τούρμπο''

Μην μαγειρεύεται την τροφή σας με την φωτιά του θανάτου, που είναι η φωτιά που σας κατακαίει θερμότερη από το αίμα σας. Μαγειρέψτε μόνο με την φωτιά της ζωής.
Ευαγγέλιο της Ειρήνης των Εσσαίων

Ας μας προστατέψει ο Θεός από την αμάθεια, την έλλειψή εμπειρίας και το κυνήγι των γιατρών
Ιπποκράτης

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

Πυθαγόρας

Ο Εύτιμος απάντησε κάπως καθυστερημένα. Είπε:
- Κατά την παραμονή μου στην Ινδία έζησα για πολλά χρόνια κοντά στους γυμνοσοφιστές, άγιους άντρες που, έχοντας απαρνη­θεί τα εγκόσμια, ζουν στα δάση και τρέφονται με καρπούς, ρίζες και νερό. Αντί να αρρωστήσουν εξαιτίας αυτής της διατροφής, ισχυροποιούνται και αποκτούν μια ανίκητη εσωτερική δύναμη. Ισχυρίζονται ότι, από τη στιγμή που σταματούν να τρώνε κρέας ζώων, ο νους τους αποκτά μεγαλύτερη διαύγεια και δεκτικότητα στο φως που προέρχεται από το Είναι τους. Το κρέας, δηλώνουν, θολώνει το νου. Από την άλλη, γνώρισα στην πόλη Βαρανάσι, στις όχθες του Γόγγη, του ιερού ποταμού των Ινδών, έναν άντρα δια­φορετικό από όσους έχω γνωρίσει έως σήμερα. Σ' εκείνον οφείλεται στην πραγματικότητα η πλήρης μεταμόρφωση μου, σε σημείο που, παρότι έχω επίγνωση της αγριότητας που επικρατεί γύρω μας, μου είναι αδύνατο να συνεχίσω να ζω από το θάνατο αθώων ζώων.
- Τι κηρύσσει αυτός ο άγιος άνθρωπος; ρώτησε γλυκά η Θεα­νώ.
- Για να σας απαντήσω λεπτομερώς, θα χρειαζόμουν την προ­σοχή σας επί πολλές μέρες, ωστόσο, ακολουθώντας τον ειρμό της παρούσας συζήτησης, μπορώ να σας πω ότι κηρύσσει τη συμπό­νια προς όλα τα πλάσματα. Για να φτάσει κανείς στην πνευματι­κή ειρήνη, λέει, δεν αρκεί να αποσυρθεί στη μοναξιά των δασών και να αφοσιωθεί στις ασκητικές πρακτικές. Ο ίδιος ήταν για πολ­λά χρόνια ένθερμος αναχωρητής, ώσπου αναγνώρισε την ανάγκη να βρει ενα δρόμο πιο ισορροπημένο, κυρίως για να αποτελέσει παράδειγμα για τους περισσότερους ανθρώπους. Χωρίς συμπό­νια δεν μπορεί να υπάρξει απελευθέρωση, επαναλαμβάνει διαρ­κώς, καθώς η συμπόνια που πηγάζει ενστικτωδώς από την καρ­διά μας μας επιτρέπει να αντιληφθούμε, χωρίς να χρειάζονται με­γάλες εικασίες, ότι όλοι αποτελούμε μέρος ενός απέραντου ονεί­ρου από το οποίο πρέπει να ξυπνήσουμε, ξεκινώντας από την κά­θαρση του σώματος και του νου μας.

Πυθαγόρας, Ο Γιος της Σιωπής, σελ. 254-255
Benigno Morilla

Πηγή: http://searchingformeaning-sevastiana.blogspot.com/2008/04/blog-post.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: